over ons
“Je zou kunnen zeggen: hoog het park gewoon op. Waarom is dat zo moeilijk?”
Volgens projectmanager Huigbert lijkt het ophogen van een park op het eerste gezicht een eenvoudige opgave. In de praktijk blijkt het echter een complex project waarin techniek, vergunningen, monumentale waarden en bewonersbelangen samenkomen. Dat werd duidelijk bij de herinrichting van het Van Bergen IJzendoornpark in Gouda.
Het monumentale park kampte al jaren met verzakkingen. In de winter stonden delen van het park regelmatig onder water. Paden waren slecht toegankelijk en onderhoud werd steeds lastiger.
“Het park was zo ver gezakt dat sommige delen de hele winter onder water stonden. Op een gegeven moment kun je er met maaimachines niet meer in en wordt het park steeds moeilijker te beheren.”
Het Van Bergen IJzendoornpark is niet zomaar een park. Het heeft een monumentale status en kent een rijke geschiedenis. Iedere wijziging moest daarom zorgvuldig worden onderzocht en afgestemd.
“Als je in een monumentaal park iets wilt veranderen, weet je vooraf al dat je langs alle loketten moet. Welstand, vergunningen, cultuurhistorie. En bij iedere stap bestaat de kans op bezwaren.”
Voor Huigbert was daarom al vroeg duidelijk dat draagvlak een belangrijke succesfactor zou worden.
Voordat er ook maar één ontwerp werd gemaakt, liet Huigbert samen met landschapsarchitect en tuinhistoricus Eric Blok een cultuurhistorische analyse uitvoeren.
“We wilden eerst begrijpen hoe het park zich de afgelopen honderd jaar had ontwikkeld. Mensen houden niet van verandering. Maar als je kunt laten zien dat een park zich vaker heeft aangepast, helpt dat om nieuwe keuzes beter uit te leggen.”
Pas daarna werd gestart met het ontwerp. Bewoners werden vanaf het begin betrokken via een projectgroep, bewonersavonden en verschillende informatiemomenten.
De grootste uitdaging zat onder de grond.
“Je kunt een pad eenvoudig ophogen. Alleen gaan veel bomen dood als je dat zomaar doet.”
Iedere boom reageert anders op ophoging. Sommige soorten verdragen extra grond bij een ophoging, terwijl andere bomen veel gevoeliger zijn.
Daarom werd voor iedere boom afzonderlijk onderzocht hoeveel ophoging mogelijk was. Op basis daarvan werden paden soms enkele meters verplaatst om waardevolle bomen te behouden.
“In het eerste plan moesten veel meer bomen verdwijnen. Door maatwerk en onderzoek hebben we dat aantal sterk kunnen beperken.”
Naast de ophoging werden paden verbreed, zichtlijnen verbeterd en nieuwe beplanting toegevoegd. Het historische karakter van het park bleef daarbij behouden.
Een belangrijk onderdeel van het project was de intensieve communicatie met bewoners. Er kwamen bewonersavonden, een projectgroep, maandelijkse artikelen in de wijkkrant, nieuwsbrieven en zelfs een excursie naar een boomkwekerij.
Ook organiseerde Huigbert een speciale bomenavond waarbij bewoners samen met deskundigen langs de te kappen bomen liepen.
“We hebben bewust gekozen voor volledige openheid. Niet alleen over wat we zeker wisten, maar ook over zaken waar we nog over twijfelden.”
Die aanpak betaalde zich uit. Na een uitgebreid vergunningstraject en vijf bezoeken aan de welstandscommissie werd uiteindelijk slechts één bezwaar ingediend. Dat bezwaar ging over een boom die uiteindelijk behouden bleef.
Voor Huigbert laat het project zien dat succesvol projectmanagement veel verder gaat dan planning en techniek.
“Je bent de schakel tussen bewoners, beheerders, vergunningverleners, bestuurders en specialisten. Uiteindelijk draait het erom dat iedereen begrijpt waarom keuzes worden gemaakt.”
Bij de opening van het vernieuwde park kwamen bewoners, wethouder, aannemer en adviseurs samen om het resultaat te vieren. Voor Huigbert was dat misschien wel de grootste bevestiging dat de aanpak had gewerkt.
“Het mooiste is wanneer bewoners niet alleen blij zijn met het eindresultaat, maar ook met de manier waarop ze tijdens het proces zijn meegenomen.”
Benieuwd wat voor uw project kunnen betekenen? Neem dan contact met ons op!
Neem contact op
